yebarents

Żyjemy w czasach, kiedy tradycyjne książki często idą w odstawkę na rzecz Internetu i telewizji. Widać to przede wszystkim po coraz młodszych pokoleniach, które zamiast siedzieć z nosem w książce bardziej zafascynowane jest komputerowymi grami, a czytanie uważa za nudne zajęcie. Szkoda, ponieważ dobra książka to prawdziwy przyjaciel. Zawsze będzie pod ręką i będzie można po nią sięgnąć w każdej chwili. Oczywiście, warto przy okazji wspomnieć również o tym, że czytanie poszerza zakres słownictwa, a także przekłada się na to, jak poprawnie – pod każdym jednym względem – się pisze. Czytanie pobudza także wyobraźnię. Dlaczego zatem młodzi ludzie nie chcą sięgać po książki? Wina w głównej mierze leży po stronie rodziców, którzy swoich pociech do czytania nie zachęcają. Warto zwrócić uwagę, że dzieci, którym rodzice bajek na dobranoc nie czytali, najczęściej nie przejawiają później zainteresowania książkami. Wszystko jest zatem kwestią odpowiedniego wychowania oraz wpojeniu dziecku określonych zasad.

Termin taki, jakim jest „wydawnictwo” rozumieć można na wiele sposobów. Bardzo często używając tego określenia ma się na myśli książki. Jest ono jednak znacznie szersze, jeżeli chodzi o zasięg. Generalnie rzecz biorąc, mieszczą się tutaj wszystkie publikacje – zarówno te wydane przez zajmujące się tym przedsiębiorstwa, jak i te, które ukazały się nakładem swoich autorów. Wydawnictwa podzielić można na trzy podstawowe kategorie, a mianowicie ciągłe, seryjne oraz zwarte. Ksiązki mieszczą się właśnie w tej trzeciej kategorii. Bardzo często mianem wydawnictwa określa się także muzyczne płyty wypuszczane na rynek przez wykonawców. Dodać można w tym miejscu również, iż omawiane słowo używane jest też w kontekście zespołu pewnych cech, takich jak dla przykładu oprawa, liczba stron, tytuł, poziom edytorski, kolorystyka i tym podobne. Wydawnictwa mogą mieć także rozmaity dostęp – tutaj najczęściej musi się o tych limitowanych, czyli ukazujących się w krótkich seriach, zazwyczaj z jakimiś bonusami.

Zainteresowanie czytaniem – chociaż niestety mniejsze aniżeli przed laty – na szczęście nadal istnieje. Dziwić może jednak w tym miejscu polityka prowadzona przez wydawnictwa – książki nie są tanie. Nie każdy miłośnik czytania może sobie pozwolić na zakup interesujących go pozycji, ponieważ przekracza to jego finansowe możliwości. Z drugiej jednak strony każdy zainteresowany wie, gdzie można znaleźć tanie książki. Jeżeli ktoś naprawdę kocha czytać, nie ma dla niego znaczenia czy będzie to ksiązka używana, czy też nowa. Naturalnie najlepszy dostęp do tych zupełnie darmowych stwarzają biblioteki. W niedrogie dość pozycje zaopatrywać się można także na pchlich targach. Ponadto wiele księgarni i kiosków prowadzi sprzedaż używanych książek, które dla kogoś okazały się przedmiotami zbędnymi w domu, a innym natomiast mogą się przydać. To wszystko nie oznacza jednak tego, iż wydawnictwa nie muszą zmieniać swojej strategii marketingowej – nad obniżeniem cen książek mogłyby się jednak zastanowić.

Dla każdego rodzica posiadającego dziecko w szkole wrzesień wiąże się z dość poważnymi wydatkami. Dziecko idzie do szkoły, w związku z czym musi być wyposażone w mnóstwo rzeczy. Zdecydowanie najpoważniejszym wydatkiem są tutaj książki. Dla przykładu za podstawowy komplet nowych podręczników dla ucznia klasy trzeciej szkoły podstawowej trzeba było zapłacić około stu osiemdziesięciu złotych. Do tego trzeba jeszcze doliczyć specjalne zeszyty ćwiczeń oraz lektury, co w sumie daje ponad dwieście złotych. Najgorsze było w tym roku to, że nie istniała możliwość zakupienia używanych podręczników, albowiem wprowadzone zostały tak zwane ulepszone wersje i w nie trzeba było się zaopatrzyć. W nieco lepszej sytuacji byli już uczniowie klas starszych, ponieważ oni mogli się zaopatrzyć w używane książki. To zdecydowanie zmniejszyło wydatki związane z rozpoczęciem się nowego roku szkolnego. Chociaż Konstytucja gwarantuje dostęp do bezpłatnej edukacji, rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej – jest droga.

Specyficznymi odmianami książek są lektury. Niestety, ich czytanie jest nieuniknione, chociaż oczywiście nie wszyscy uczniowie wywiązują się z tego obowiązku – wolą korzystać z ogólnodostępnych streszczeń albo obejrzeć film (o ile takowy został nakręcony, a z reguły tak). Lektury mają generalnie to do siebie, że rzadko kiedy są naprawdę interesujące – o tym się głośno z oczywistych względów nie mówi, ale taka jest prawda. Młodzież jest nastawiona dość niechętnie. Za dobór takich, a nie innych lektur odpowiedzialne jest w naszym kraju ministerstwo edukacji. Lista ta podzielona jest na pozycje obowiązkowe oraz dodatkowe,. Te pierwsze muszą zostać obligatoryjnie omówione na lekcjach języka polskiego. Odnośni tych drugich natomiast, nauczyciel ma prawo wybrania tych, które sam uzna za najbardziej właściwe. Zazwyczaj lektury nadprogramowe są znacznie bardziej ciekawe niż te obowiązkowe, dlatego też poloniści starają się urozmaicać program nauczania, by podopieczni interesowali się dziełami mistrzów.